Get Adobe Flash player

Obrzydliwie bogaci jak Bill Gates, skąpi jak Ingvar Kamprad, kontrowersyjny jak  Warren Buffett, boscy jak Larry Ellison, czy zwyciężcy jak Jack Welch. Na czym polegał ich wewnętrzny magnetyzm. Potrafili przenosić góry, budować od zera coś co budziło i budzi podziw nawet najbardziej zagorzałych wrogów. Przeczytaj historię o tych którym się udało. Wyobraź sobię zgasło światło, projektor zaczął wyświetlać film. Z głośników popłynął głos lektora, ktory donośnym ciepłym głosem zaczął opowiadać fascynujące historie. 

Ingvar Kamprad

Założyciel szwedzkiego koncernu meblowego Ikea, Ingvar Kamprad wymieniany jest przez magazyn “Forbes” na trzecim miejscu listy najbogatszych ludzi świata. Wyprzedzają go tylko Bill Gates i na miejscu drugim Warren Buffett. Ingvar Kamprad urodził się w Smalandii. Samodzielny siedemnastolatek zaczął biznes sprzedając zapałki z dostawą do domu. Z czasem rozszerzył swą ofertę o dekoracje bożonarodzeniowe, nasiona, a później długopisy i ołówki i w końcu meble.Obecnie Grupa Ikea zatrudnia 104 000 pracowników w 44 krajach. Ikea of Sweden w Älmhult w Szwecji jest odpowiedzialna za rozwój asortymentu. Jest on taki sam dla wszystkich sklepów na całym świecie i składa się z około 9 500 artykułów.Kamieniem milowym w historii firmy była ekspansja na rynek chiński. Kiedy Ikea (Yi Jia) pojawiła się na tym rynku, w 1998 roku, była pozycjonowana jako luksusowa marka zachodnia. Szybko jednak strategię zmieniono i szwedzka firma zaczęła być postrzegana jako tani magazyn stylowych mebli. Nowy biznesplan wymagał oszczędności, dlatego ceny produktów obniżono o około 30% w stosunku do uśrednionego cennika w większości sklepów, a ponad 50% produkcji pochodzi teraz z chińskiego rynku.Zmiana szybko się spłaciła. Mimo że ceny produktów rosły średnio 10% rocznie, to sprzedaż rosła o około 35% i ciągle rośnie. Tylko w ostatnim roku sklep w Szanghaju zwiększył obroty o 28%. Szacuje się, że podczas weekendu jednego dnia każdy ze sklepów odwiedza tam ponad 22 000 klientów.
W związku z tym managerowie przewiduje, że do 2020 roku chiński oddział szwedzkiej firmy znajdzie się w pierwszej piątce pod względem sprzedaży.Zdobycie rynku japońskiego Ikea ma też już w zasadzie za sobą. O mocnej pozycji tam świadczy nie tylko fakt, iż na otwarcie jednego sklepu w Tokio przybyło 35 tys. klientów.

W 2006 roku grupa odnotowała wzrost sprzedaży na poziomie 17%, a wszystkie sklepy Ikea odwiedziło w sumie 458 mln klientów.

Na całym świecie otwarto 16 nowych sklepów. Na 2007 rok planuje się otwarcie 24 kolejnych, w tym jeden w Tokio.

Jack Welch

Jack Welch zasłynął jako twórca potęgi firmy General Electric, w której zaczął pracować w roku 1960. Dwanaście lat później Welch został wiceprezesem GE. Przełom stanowił rok 1981, kiedy to w wieku 45 lat Jack Welch zosta? najmłodszym w historii biznesu prezesem firmy. Przeobraził on GE w jedną z najbardziej konkurencyjnych firm na świecie, stosując do tego, jak sam mówił, logiczne rozumowanie, konsekwencją w działaniu i obiektywne patrzenie na rzeczywistość. Te umiejętności pozwoliły mu wyprzedzić innych liderów biznesu, ciągle widzących rzeczywistość taką, jaką chcieli ją widzieć. Dzięki jego strategicznym decyzjom firma General Electric stała się największym przedsiębiorstwem produkcyjno – usługowym na świecie, osiągając zysk przekraczający w 1999 roku 110 miliardów dolarów. Podstawą reform przeprowadzonych w GE były decentralizacja i maksymalne uproszczenie mechanizmów kierowania. Jack Welch miał? olbrzymi talent biznesowy i co ważniejsze miał odwagę, by iść za swoją intuicją. Między innymi dlatego wzbudzał kontrowersje. Uważano, zarówno w GE jak i na zewnątrz, że jest zbyt ekscentryczny w swoich posunięciach i nazbyt radykalny. Do historii przeszła jego opinia wyrażona w latach 80-tych, że biznes nie wymaga od nikogo noszenia koszul z nakrochmalonymi kołnierzykami i ciemnych garniturów tylko po to, by z każdym kolejnym dniem pracy stawało się zadość skostniałej tradycji. Kryło się za tym tępienie przez niego biurokracji, zatwierdzania decyzji
i pomysłów na kilku szczeblach hierarchii firmy.

Zyskał sobie przydomek Neutron Jack, co było związane z ilościa pracowników zwolnionych przez niego z pracy. Przeszedł na emeryturę w 2001 roku.

Jorma Ollila

Dynamiczny rozwój, podbój świata telefonii komórkowej, gigantyczny wzrost zysków – to tylko najlepiej widoczne efekty prezesury Ollili. Ambitna strategia działa? przyjęta przez nowego prezesa doprowadziła do restrukturyzacji dotychczasowego konglomeratu i umożliwiła przekształcenie go w nowoczesną, prężnie zarządzaną firmę. Na przestrzeni dekady Nokia zajęła niewzruszalne miejsce na podium wśród najbardziej rozpoznawalnych marek świata. Przedsiębiorstwo stało się modelowym przykładem organizacji kliento – centrycznej. Produkty fińskiej spółki od lat nieprzerwanie cieszł się uznaniem klientów, którzy lojalnie sięgają po jej coraz nowsze propozycje. Ich zaawansowanie technologiczne i innowacyjność są kołem napędowym całego rynku. Jednocześnie Nokia produkująca aparaty telefoniczne na potrzeby klientów indywidualnych nie zapomniała o istotnej gałęzi swojej działalności. Jej infrastruktura telekomunikacyjna stanowi podstawą sieci tworzonych przez operatorów w wielu krajach. Z doświadczenia i talentu Ollili korzystają liczne firmy i instytucje. Zasiada on miedzy innymi w Radzie Nadzorczej Ford Motor Company, jest członkiem Zespołu ds. Technologii Informatycznych i Komunikacyjnych Narodów Zjednoczonych czy Europejskiego Okrągłego Stołu Przemysłu. Ten pięćdziesięciopięcioletni dziś mężczyzna dziś zdaje się być dopiero na półmetku kariery.

Bill Gates 

William (Bill) H. Gates jest Prezesem Rady Nadzorczej i Głównym Architektem Oprogramowania Microsoft Corporation, firmy będącej światowym liderem w dziedzinie oprogramowania, usług oraz rozwiązań, które pomagają ludziom i firmom wykorzystać własny potencjał. Firma zatrudnia 55 000 pracowników w 85 krajach i regionach. Bill Gates urodził się 28 października 1955 roku. Wychowywał się z dwiema siostrami w Seattle. Gates uczęszczał do publicznej szkoły podstawowej, a następnie do szkoły prywatnej Lakeside School. Tam, jako trzynastolatek, odkrył swoje zainteresowanie oprogramowaniem i zaczął tworzyć programy komputerowe. W 1973 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Harvarda, gdzie poznał Steve’a Ballmera, obecnego dyrektora generalnego Microsoft Corporation. Podczas studiów Gates opracował wersją języka programowania BASIC przeznaczoną do pierwszego mikrokomputera MITS Altair.

Bill Gates zrezygnował ze studiów i włożył całą swoją energię w Microsoft, firmę, która założył w 1975 roku razem z przyjacielem z dzieciństwa Paulem Allenem. Obaj wierzyli, że komputer stanie się niezbędnym narzędziem zarówno w biurze, jak i w domu, dlatego zajęli się tworzeniem oprogramowania do komputerów osobistych. Wizjonerstwo Billa Gatesa, który przewidział rozwój komputerów osobistych, miały kluczowe znaczenie dla sukcesu firmy Microsoft i przyszłości całej branży informatycznej. Celem kierowanej przez Gatesa firmy stało się ciągłe rozwijanie i udoskonalanie oprogramowania oraz zapewnienie użytkownikom mozliwości korzystania z komputerów w prostszy, przyjemniejszy i bardziej ekonomiczny i efektywny sposób. Działania firmy mają charakter długofalowy, o czym najlepiej świadczy inwestycje w prace badawczo-rozwojowe, których wartość w bieżącym roku finansowym wyniosła ponad 6 mld USD.

W 1999 r. Bill Gates napisał książkę pt. „Biznes szybki j@k my? l” (Business @ the Speed of Thought), w której wskazuje, że technologia komputerowa pozwala w całkowicie nowy sposób rozwiązywać problemy biznesowe. Książkę tą wydano w 25 językach w ponad 60 krajach. Pozycja ta zyskała duże uznanie wśród odbiorców i znalazła się na listach bestsellerów gazet takich jak New York Times, USA Today, Wall Street Journal, czy portalu Amazon.com. Poprzednia książka Gatesa pt. „Droga ku przyszłości” (The Road Ahead), wydana w 1995 r., przez siedem tygodni utrzymywała się na pierwszej pozycji listy bestsellerów dziennika New York Times. Zyski z tych książek Gates przekazał organizacjom typu non-profit, które wspierają wykorzystanie technologii w edukacji i kształceniu zawodowym.

Warren Buffett

Znany jako „wyrocznia z Omahy” Warren Buffett to największy i najbardziej znany inwestor giełdowy wszech czasów. Jednocześnie jest po Billu Gatesie drugim najbogatszym człowiekiem świata. Warren Buffett inwestuje w wartość spółek i choć trzyma się dość dziwnych zasad, to od wielu lat zarabia krocie. 

Kariera Warrena Buffetta jest niezwykle interesująca. Jako jedna z nielicznych osób na świecie nie tylko dorobił się wielkiej fortuny na giełdzie, ale zdołał też utrzymać ja mimo licznych zapaści na rynku. Zaczęło się wiele lat temu – w 1965 r. Buffett zainwestował 10 000 dolarów w Berkshire Hathaway. Po 40 latach taka sama kwota zainwestowana w spółki wchodzące w skład indeksu S&p500 dałaby zarobić około 0,5 mln dolarów. Jednak wartość Berkshire Hathaway, publicznie notowanego holdingu, za pomocą którego inwestuje Buffett to teraz 30 miliardów dolarów! Jak tego dokonał i jaka jest filozofia działania owianego licznymi mitami inwestora? 
 

  • Cena jest tym, co płacisz. Wartość jest tym, co otrzymujesz.
  • Człowiek posiada pewne przewrotne cechy charakteru, które komplikują najprostsze rzeczy.
  • Dopiero podczas odpływu okazuje się kto pływał nago.
  • Drżyj, gdy inni są zachłanni. Bądź zachłanny, gdy inni drżą.
  • Jeden siedzi dziś w cieniu dlatego, że inny dawno temu posadził w tym miejscu drzewo.
  • Jeśli interes pójdzie dobrze, to akcje być może też.
  • Jeśli nie masz pojęcia o diamentach, poznaj jubilera.
  • Lepiej jest mieć częściowo rację, niż być całkowicie w błędzie.
  • Najlepszym przedziałem czasowym trzymania akcji jest wieczność.
  • Na swoją dobrą opinię musimy pracować 20 lat. Wystarczy pięć minut, by ją utracić.
  • Ryzyko bierze się z nieświadomości swoich poczynań.
  • Wall Street to jedyne miejsce, do którego jedni przyjeżdżają rolls royce’ami, aby zasięgać porad u tych, którzy podróżują metrem.
  • Zasada nr 1: Nigdy nie trać pieniędzy. Zasada nr 2: Zawsze pamiętaj o zasadzie nr 1.
  • Moje poglądy to w 15% poglądy Fishera, a w 85% Grahama.
  • Czas jest przyjacielem znakomitego przedsiębiorstwa, a wrogiem miernego.
  • Jedyny pożytek z prognostyków giełdowych polega na tym, że na ich tle dobrze wypadają wróżbici.
  • Płaci się bardzo wysoką cenę za pogodną jednomyślność.
  • Po prostu staramy się być lękliwi, kiedy inni są chciwi, a staramy się być chciwi, kiedy inni są lękliwi.
  • Jeżeli o mnie chodzi, rynek papierów wartościowych nie istnieje. Jest tylko po to, by można było zobaczyć, czy ktoś nie popełnia jakiegoś głupstwa.
  • Kamieniem węgielnym naszego stylu inwestowania jest ospałość granicząca z gnuśnością.
  • Po kupnie akcji giełda nic już nam nie daje. Może być zamknięta na rok lub dwa.
  • Głos opinii publicznej nie jest substytutem myślenia.
  • Dużo lepiej jest kupić wspaniałą firmę za przeciętną cenę, niż przeciętną firmę za wspaniałą cenę.
  • Naszym ulubionym okresem trzymania akcji jest wieczność.
  • Ryzyko bierze się z niewiedzy o tym co robisz.
  • Wielkie okazje inwestycyjne pojawiają się, gdy wspaniałe spółki są dotknięte przez niespodziewane okoliczności, które powodują przecenę akcji.
  • Szeroka dywersyfikacja jest konieczna wtedy, gdy inwestorzy nie wiedzą co czynią.
  • Lepiej częściowo mieć rację, niż całkowicie się mylić.
  • Nigdy nie próbuję zarabiać na giełdzie. Kupuję z założeniem, że następnego dnia mogą zamknąć giełdę i nie otworzą jej przez pięć lat.
  • Patrz na rynkowe zmiany raczej jak na przyjaciela, a nie wroga – korzystaj z szaleństwa, ale nie bierz w nim udziału.
  • Dlaczego nie inwestujesz swego kapitału w spółki, które lubisz? Jak powiedziała Mae West: “Zbyt wiele dobrego może być wspaniałe”
  • W swoim życiu musisz tylko kilka rzeczy zrobić dobrze, pod warunkiem, że nie robisz zbyt wielu rzeczy źle.
  • Dwadzieścia lat trwa budowanie reputacji, a 5 minut jej zrujnowanie. Gdy o tym pomyślisz będziesz postępował inaczej.

 LAKSHMI MITTAL

Hinduski miliarder LAKSHMI MITTAL to geniusz biznesu, ale i potworny ryzykant. Wielki popyt na stal wyniósł go bardzo wysoko, tyle że koniunktura zaczyna się odwracać i pada coraz więcej pytań o kulisy jego interesów. Także polskich.Najdroższy dom świata stoi w Kensington Palace Gardens, najlepszej dzielnicy Londynu, pomiędzy dawną rezydencją księżnej Diany i domem sułtana Brunei. 12 sypialni, sala balowa, wykładana dębem galeria sztuki i garaż na 20 samochodów. W podziemiu łaźnia turecka i basen dekorowany drogimi kamieniami. Sufit pięknego pomieszczenia podtrzymują filary z marmuru z tego samego kamieniołomu, z którego czerpano materiał na Tadż Mahal.
Właściciel, który wysupłał na rezydencję 128 milionów dolarów, w wolnych chwilach pływa, uprawia jogę i gawędzi z żoną Ushą. Ale 55-letni potentat stalowy Lakshmi Mittal ma niewiele wolnych chwil. Znacznie częściej niż w basenie siedzi przywalony dokumentami w prywatnym odrzutowcu. Uwielbia pracę, dyskusje z ludźmi i trudne decyzje. A nade wszystko niezapowiedziane wizyty w swoich zakładach.
Nad imperium Mittala nigdy nie zachodzi słońce. 45 wielkich hut rozrzucił po 14 krajach świata: od Trynidadu i Tobago, przez USA, Kanadę i Kazachstan, po Francję, Algierię, Rumunię i Polskę. Armia 165 tysięcy pracowników może wyprodukować rocznie 50 milionów ton stali.

Michael Dell 

Urodził się 23 lutego 1965 roku w Houston, w stanie Teksas (USA). Już od najmłodszych lat miał żyłkę do interesów. Już w wieku 17 lat kupił sobie swoje pierwsze nowe BMW, na które sam zarobił sprzedając prenumeratę lokalnej gazety.

Michael Dell początkowo chciał zostać lekarzem. Z tego względu  rozpoczął studia na University of Texas w Austin. Na pierwszym roku założył firmę PCs Limited (1984 r.) – działającą początkowo w jego pokoju w akademiku. Niedługo później firma Michaela Della wypuściła pierwszy model komputera z procesorem 286. IBM wówczas mógł się pochwalić modelem z zegarem zaledwie 6 MHz. Z uwagi na rewolucyjny pomysł Della, który jako pierwszy zaczął sprzedaż  zamawianych telefonicznie komputerów, dostosowanych do indywidualnych potrzeb klienta  już po kilku miesiącach obroty firmy osiągnęły zawrotną jak na tak młodą firmę sumę 80 000 dolarów, by pare miesięcy później osiągnąć wartość kilku milionów dolarów. Wówczas Dell po pierwszym roku studiów porzucił uniwersytet i zajął się biznesem.

Larry Ellison 

Gdyby ktoś potrzebował znaleźć wzorzec ekscentrycznego bogacza, otaczającego się niezwykłymi gadżetami, to Larry Ellison jest świetnym kandydatem. Szef Oracle’a ma najdroższy na świecie jacht, a synowi kupił na urodziny… myśliwiec

Człowiek, który zbił majątek na bazach danych, ma jeszcze prywatny odrzutowiec, wartą 200 milionów dolarów posiadłość stylizowaną na feudalny japoński zamek oraz ustanowił rekord najwyższej w historii USA transakcji na rynku nieruchomości (kompleks domów za 65 milionów dolarów na wybrzeżu Kalifornii).
Fucha dla CIA
Nie zawsze było go stać na fanaberie. Był nieślubnym dzieckiem, które 19-letnia matka oddała do adopcji dalekim krewnym. Wychowywał się w ubogiej dzielnicy Chicago, a gdy miał 12 lat, jego przybrany ojciec zbankrutował. Uczył się w publicznym liceum, gdzie był postrzegany jako uczeń zdolny, choć roztrzepany. Próbował ukończyć dwie wyższe uczelnie: najpierw Uniwersytet w Illinois, później w Chicago. W końcu zrezygnował z walki o dyplom i prawie bez centa przy duszy przeprowadził się do Kalifornii.
      W latach 70. XX wieku pracował dla firmy Ampex Corporation, gdzie jednym z realizowanych przez niego projektów była baza danych dla CIA, którą nazwał Oracle (ang. wyrocznia). Później zainwestował dwa tysiące dolarów, założył własną firmę i nazwał ją Software Development Laboratories, następnie przemianowaną na Relational Software Inc., a w końcu na Oracle.
 
Trudna droga na szczyt
Ciekawostką jest, że pierwszy produkt firmy Ellisona był oznaczony jako wersja druga, choć nigdy nie było Oracle 1. Miało to sugerować, że oprogramowanie jest dojrzałe i sprawdzone, a wszystkie błędy, które pojawiły się przy konstruowaniu pierwszej wersji, zostały już usunięte.
      Wątpliwa jakość oferowanych produktów stała się jednak w roku 1990 przyczyną poważnego kryzysu finansowego. Sprzedawano oprogramowanie pełne wad, a skarżącym się użytkownikom obiecywano poprawki. Zdenerwowani klienci złożyli w końcu w sądzie pozew zbiorowy. W efekcie koncern stanął na krawędzi bankructwa, musiał zwolnić 10 procent pracowników i zmienić strategię.
      W tym czasie firma Ellisona została wyprzedzona przez innego producenta baz danych – Sybase. Później Oracle zmagał się z kolejnym konkurentem – Informiksem. Rywalizacja była na tyle zacięta, że przerodziła się w osobisty konflikt między prezesami obu firm, Philem White’em i Larrym Ellisonem. Ten pierwszy w ferworze walki przekroczył dopuszczalne granice i w 1997 roku wylądował w więzieniu.
      Oracle ostatecznie pokonał konkurencję i przez jakiś czas cieszył się niezagrożoną pozycją lidera. Dzięki temu jego prezes, założyciel i główny akcjonariusz, trafił w 2000 roku nawet na pierwsze miejsce listy najbogatszych ludzi świata magazynu “Forbes”.
 
Wróg Billa Gatesa
Na liście miliarderów Larry Ellison został jednak szybko zdetronizowany przez Billa Gatesa. Zresztą nie tylko tym szef Microsoftu zaszedł Ellisonowi za skórę. Pod koniec lat 90. Microsoft udostępnił swój odpowiednik Oracle’a – SQL Server. Od tego momentu rozpoczęła się zacięta walka nie tylko między oboma koncernami, ale także ich szefami.
      Gigant z Redmond zaproponował produkt dużo tańszy, ale jak się wkrótce okazało, także gorzej chroniony. Złamanie zabezpieczeń zajęło pierwszemu hakerowi, który tego dokonał, zaledwie 20 minut. Ellison nie omieszkał natychmiast wytknąć tego swojemu przeciwnikowi: “Dwadzieścia minut w porównaniu z nigdy to dużo. Nasz klient, Centralna Agencja Wywiadowcza, byłby bardzo niezadowolony, gdyby ktoś zaglądał do jego bazy danych” – szydził, jednocześnie przypominając, że hakerom nie udało się pokonać jego produktu.
      Ale słowne docinki, dzięki którym szef Oracle’a stał się bożyszczem przeciwników Microsoftu, to nie wszystko. Przeciwnicy Ellisona oskarżają go o szpiegostwo przemysłowe (miał wynająć firmę, która korumpując sprzątaczy w biurach Microsoftu, próbowała wykradać poufne informacje) oraz o nasyłanie na konkurenta wymiaru sprawiedliwości.
 
Różnica między Bogiem a Ellisonem
“Jaka jest różnica między Bogiem a Larrym Ellisonem? Otóż Bóg nie myśli, że jest Larrym Ellisonem”. Ten dowcip krąży od lat po Dolinie Krzemowej (to też tytuł jednej z biografii Ellisona – książki “The Difference Between God and Larry Ellison”).
      I rzeczywiście, miliarder zachowuje się trochę, jakby był niezniszczalny i wszystkowiedzący. Swoją firmą rządzi twardą ręką i często podejmuje kontrowersyjne decyzje, co jednak dotąd przynosi dobre efekty. W 1996 roku dostrzegł on potencjał drzemiący w Internecie. Postawił wtedy na bazy danych instalowane na głównym komputerze, do których można było uzyskać dostęp za pomocą prostych urządzeń, niewymagających systemu operacyjnego. Miał wówczas powiedzieć: “Jeśli Internet nie okaże się przyszłością komputerów, jesteśmy ugotowani, ale jeżeli mam rację, to będziemy bogaci”.
      Ryzykuje także w życiu prywatnym: pilotuje prywatny odrzutowiec, surfuje, jeździ rowerem po górach i pływa jachtem. W 1998 roku zwyciężył w regatach Sydney to Hobart Yacht Race – do mety dotarły wówczas jedynie 44 ze 150 jachtów, a 6 uczestników wyścigu zginęło. Swoje zamiłowanie do sportów wyczynowych już wielokrotnie przypłacił groźnymi urazami. Larry Ellison nie jest Bogiem, ale trudno go też nazwać przeciętnym śmiertelnikiem.

Comments are closed.

Soclal Network
ERP World twitter ERP World ERP World goldenline youtube wprdpress ERP World ERP World ERP World
Oferta szkoleń zamkniętych
1. Porównanie ERP'ów - HIT
2. Biznesowe i prawne aspekty umów o wdrożenie ERP
3. Mapowanie Strumienia Wartości
4. Wprowadzenie do lean manufacturing & green lean - nowość
5. Wprowadzenie do Teorii Ograniczeń

Więcej informacji
Newsletter “ERP Akademia’
Zaprenumeruj
darmowy newsletter
Tylko tak otrzymasz wiele darmowych
materialow szkoleniowych
i edukacyjnych w formie e-book'ow oraz plików audio lub video.
Imię: *
Email: *
Nie ma otwartych aukcji
Sorry, sprzedalismy wszystko!
Content Protected Using Blog Protector By: PcDrome.
pagepeel by webpicasso.de